Księga Hioba
Stary Testament
Hiob traci majątek, dzieci i zdrowie, lecz nie wyrzeka się Boga. Tekst stawia pytanie o sens cierpienia sprawiedliwego i granice wiary wobec niezrozumiałego zła.
Pisanie
Do czego użyć tej lektury na maturze
Krótki zestaw motywów, kontekstów i zestawień. Bez streszczenia i bez gotowca.
Do czego użyć
- cierpienie niewinnegoHiob traci majątek, dzieci i zdrowie, choć opowieść od początku przedstawia go jako sprawiedliwego. Pozwala to zakwestionować przekonanie, że cierpienie zawsze jest karą.
- spór o sprawiedliwość BogaMowy przyjaciół i skargi Hioba pokazują dwa sposoby myślenia: obronę zasady odpłaty i domaganie się odpowiedzi od Boga.
Motywy
- Cierpienie i jego sens Hiob przyjmuje pierwsze straty słowami „Dał Pan i zabrał Pan”, a później przeklina dzień swoich narodzin. Księga pokazuje cierpienie jako próbę, której człowiek nie potrafi w pełni wyjaśnić. utrata majątku i dzieci, słowa „Dał Pan i zabrał Pan” (Hi 1) · Hiob przeklina dzień swoich narodzin (Hi 3) · Bóg odpowiada Hiobowi z wichru (Hi 38)
- Wina, kara i odkupienie Przyjaciele tłumaczą nieszczęście Hioba ukrytą winą. Zakończenie, w którym Bóg stwierdza, że nie mówili o Nim prawdy, podważa prostą zależność między cierpieniem a karą. Elifaz: „Przypomnij, czy zginął kto prawy?” (Hi 4) · Bóg gani przyjaciół i przywraca Hioba do dawnego stanu (Hi 42)
Z czym zestawić
- Treny Hiob i podmiot Trenów tracą dzieci i pytają, czy Bóg jest sprawiedliwy. Hiob odzyskuje równowagę w spotkaniu z Bogiem, który przemawia z wichru. W Trenach pociechę przynosi sen o matce i rada, by znosić ludzki los.
- Dżuma W obu tekstach ktoś tłumaczy cierpienie jako zasłużoną karę: przyjaciele Hioba i Paneloux w pierwszym kazaniu. Hiob spiera się o sens cierpienia z Bogiem. Rieux nie szuka teologicznego wyjaśnienia i odpowiada na zło pracą lekarza.
Lista CKE obejmuje fragmenty tej lektury. Sprawdź, czy wskazana scena była w omawianym fragmencie; jeśli nie, przywołuj ją jako znajomość całego utworu.
Uważaj: Nie streszczaj całej księgi. Wybierz jeden etap: próbę z prologu, spór z przyjaciółmi albo odpowiedź Boga.