O projekcie
Budujemy mapę matury 2026, a nie kolejny katalog przypadkowych opracowań.
Na tej stronie pokazujemy logikę projektu krok po kroku. Czerwona trasa prowadzi przez decyzje o kanonie, źródłach, designie i warstwie zaufania.
Trasa projektu
Od chaosu materiałów do jednej mapy matury 2026.
Punkt startowy: chaos materiałów trzeba rozdzielić od priorytetów.
Uczeń nie powinien zaczynać od losowego streszczenia. Najpierw musi zobaczyć, co naprawdę należy do rdzenia matury 2026.
Budujemy warstwy zamiast jednej płaskiej listy lektur.
Obowiązkowe, podstawówka, ustna, konteksty i dodatkowe działają tu jako osobne ścieżki wejścia, a nie jeden nieczytelny katalog.
Dopiero potem dokładamy teksty, opracowania, wideo i VOD.
Materiały zewnętrzne mają wspierać kartę lektury, nie zastępować porządku na stronie. Dlatego dobieramy je ręcznie i z ograniczonej listy źródeł.
Design ma pomagać w wyborze następnego kroku.
Odchodzimy od ściany generycznych boxów. Home ma kierować do decyzji, a nie zmuszać do skanowania kilkunastu podobnych kafli.
ZZT wzmacnia wiarygodność, ale nie przykrywa produktu.
Warstwa zaufania ma być widoczna i rzeczowa. Najpierw liczy się to, czy mapa rzeczywiście pomaga przygotować się do matury.
Zasady
To są reguły, które pilnują kolejnych iteracji projektu.
Zasada
Jedna oficjalna lektura nie znika w karcie zbiorczej.
Kanon ma być jednoznaczny. Jeśli utwór jest oficjalny, musi mieć własną kartę i własny status.
Zasada
Link bez weryfikacji nie udaje gotowego zasobu.
Źródła są dobierane i sprawdzane. Gdy coś wymaga potwierdzenia, zaznaczamy to zamiast udawać kompletność.
Zasada
Forma ma porządkować, a nie zachowywać się jak landing startupowy.
Motion, typografia i układ mają wzmacniać orientację ucznia, nie produkować kolejnych dekoracyjnych boxów.
ZZT
Projekt realizujemy w ramach Zwolnionych z Teorii.
ZZT jest dla nas warstwą zaufania i odpowiedzialności za jakość. Najważniejsze pozostaje jednak to, żeby mapa była realnie użyteczna dla uczniów przed maturą. Z serwisu mogą korzystać także szkoły i nauczyciele jako z pomocniczego materiału edukacyjnego.
Co dalej
Projekt ma rosnąć bez utraty prostoty.
Kolejne iteracje rozwijają treść, nie komplikując wejścia. Jeśli coś trafia na stronę, ma mieć jasny status i sensowne miejsce w całej mapie.