Opowiadanie opisuje marsz więźniów oraz mechanizm odczłowieczenia wpisany w codzienność obozową. Borowski pokazuje doświadczenie graniczne bez patosu i bez prostego podziału na niewinnych oraz winnych. Tekst dobrze działa jako dopełnienie „Proszę państwa do gazu”.
RozszerzenieStatus tej pozycji w obrębie stronyŹródła na karcieMateriały zewnętrzne na karcieTadeusz Borowski, Ludzie, którzy szliOficjalna nazwa / zapis w mapie
